حضرت سيّد الشهداء فرمود : « من براى زيارت جدّم وارد منزل امّ سلمه شدم ، و آيه تطهير در آنجا فرود آمد . حضرت رسول اكرم فرمود : اى على اين آيه دربارهء تو و دو نور ديده و دو سبط من است ، و دربارهء ائمّه از اولاد تو . عرض كردم : ائمّهء بعد از شما چند نفرند ؟ حضرت فرمود : تو هستى اى على ، و بعد از تو حسن و حسين ، و بعد از حسين فرزندش على ، و بعد از على فرزندش محمّد ، و بعد از محمّد فرزندش جعفر ، و بعد از جعفر فرزندش موسى ، و بعد از موسى فرزندش على ، و بعد از على فرزندش محمّد ، و بعد از محمّد فرزندش على ، و بعد از على فرزندش حسن ، و حجّت عصر از اولاد حسن است ، اين طور اسامى آنها در ساق عرش نوشته بود . من از خداى تعالى از اينها سؤال كردم ، خطاب آمد : اى محمّد اينان ائمّهء بعد از تو هستند ، همگى پاكيزه شده از جميع عيوب و همگى معصوم ، و دشمنان آنها ملعون مىباشند » . حديث پانزدهم - ابن بابويه با سند متّصل خود از عبد الرّحمن بن كثير روايت مىكند كه مىگويد : قلت لابى عبد اللّه : ما عنى اللّه عزّ و جلّ بقوله : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » ؟ قال : انزلت فى النّبىّ و امير المؤمنين و الحسن و الحسين و فاطمة عليهم السّلام ، فلمّا قبض اللّه عزّ و جلّ نبيّه كان امير المؤمنين اماما ثمّ الحسن ثمّ الحسين ثمّ وقع تأويل هذه الآية : « و اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض فى كتاب اللّه » ، و كان علىّ بن الحسين اماما ثمّ جرت فى الأئمّة من ولد الأوصياء عليهم السّلام فطاعتهم طاعة اللّه و معصيتهم معصية اللّه عزّ و جلّ « 1 » . عبد الرّحمن بن كثير مىگويد : « از حضرت صادق عليه السّلام از معناى آيه تطهير سؤال كردم ، حضرت فرمود : اين آيه دربارهء پيغمبر و امير المؤمنين و حسن و حسين و فاطمه عليهم السّلام وارد شده است ، و چون خداوند عزّ و جلّ پيغمبرش را به سوى خود برد ، امير المؤمنين امام شد و پس از او حسن و پس از او حسين و پس از او به تأويل « آيه اولوا الارحام » حضرت علىّ بن الحسين امام شد ، و پس از او امامت در اولاد اوصياى او نسلا بعد نسل گردش كرد ، پس طاعت آنها طاعت خدا و معصيت آنها معصيت خداى عزّ و جلّ است » . و همچنين از ابن بابويه نظير همين روايت فوق با مختصر اختلافى در لفظ از

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 293 حديث هفتم .